Home ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Ο ρατσισμός της ζάχαρης και ο γασ-τροχονόμος…

Ο ρατσισμός της ζάχαρης και ο γασ-τροχονόμος…

by sofia sofeto
4 Σχόλια

Κείμενο, φωτογραφίες, food styling:

Σοφία Πιτσικάλη ( Sofia Sofeto ).

 

Ξεκινώντας να γράψω αυτό το άρθρο,

το οποίο σχεδίαζα να κάνω καιρό τώρα,

θα ήθελα να σας ενημερώσω πως για κάποιους

δεν θα είναι ιδιαίτερα ευχάριστο.

 

Όσοι παρακολουθείτε τις συνταγές και τα άρθρα

που έχω γράψει σχετικά με τον διαβήτη,

θα γνωρίζετε πως για μένα που παλεύω 12 χρόνια

μαζί του αλλά και για το παιδί μου που νόσησε

στα 2 του χρόνια, η ανάγκη της σωστής διατροφής

είναι πρωταρχικής σημασίας και σπουδαιότητας.

 

Όλοι οι τύποι διαβήτη, ανεξάρτητα από την ηλικία

του ασθενούς, έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά

που οφείλουμε να προσέξουμε,

εάν επιθυμούμε να βρούμε τον τρόπο

για να ξεκινήσουμε την προσπάθεια ρύθμισης μας.

 

Η αυξημένη γλυκόζη στο αίμα μας,

είναι το κύριο πρόβλημα που δημιουργείται

όταν η νόσος μας έχει “χτυπήσει την πόρτα “.

Το ζάχαρο μας, όταν το μετράμε έχει υψηλές τιμές,

οι οποίες μπορούν να μας οδηγήσουν

στην κετοξέωση.

Μια ακραία για τον οργανισμό μας κατάσταση

στην οποία ουσιαστικά το σώμα μας

έχει δηλητηριαστεί από τις λεγόμενες κετόνες.

Ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι η ανάλυση

του τι είναι η νόσος του διαβήτη.

Ο λόγος που γράφω είναι άλλος…

Είναι η άλλη διάσταση στο θέμα διαβήτης,

είναι η άλλη διάσταση στο θέμα κοιλιοκάκη,

είναι η άλλη διάσταση στο δικαίωμα

του καθενός μας με προβλήματα υγείας ή μη,

να επιλέγει την διατροφή που θέλει

να ακολουθήσει, με τα υλικά που

πιστεύει πως τον ωφελούν.

Κυρίως είναι η εμμονή μιας μερίδας ανθρώπων

να νομίζουν πως λόγω επαγγέλματος,

συχνά σχετικού με την γαστρονομία

και την εστίαση,

μπορούν να χλευάζουν, να κατακρίνουν

και να γελοιοποιούν, τις διατροφικές επιλογές

των άλλων, μόνο και μόνο επειδή είναι

διαφορετικές από τις δικές τους συνήθειες και

επαγγελματικές δραστηριότητες

ή ακόμα και γνώσεις…

 

Αν κάποιος ασχοληθεί και ψάξει,

θα βρει στο διαδίκτυο, κυρίως στα κοινωνικά

δίκτυα, πάμπολλα τέτοια περιστατικά

που αγγίζουν τα όρια, και πολλές φορές

τα ξεπερνούν, του γαστρονομικού “ρατσισμού”

ή όπως σας γράφω στον τίτλο αυτού του άρθρου,

του ” ρατσισμού της ζάχαρης “

Άνθρωποι αδαείς λοιπόν, 

που δεν μπορούν να δουν τίποτα

πέρα από το ” εγώ ” τους,

αυτοανακηρύσονται “αστυνομία της γαστρονομίας”.

Θεωρούν πως διαφυλάσσουν τα ” ιερά και όσια “

της παραδοσιακής συνταγής της γιαγιάς τους

ή του κουραμπιέ της θειας τους της Κατίνας

και πορεύονται στην ζωή τους διεκδικώντας

την π.ο.π ονομασία του τηγανιτού αυγού

μέσα σε στακοβούτυρο, γιατί το ελαιόλαδο,

όπως ισχυρίζονται είναι “ιεροσυλία “…

 

Ξέρω πως πολλοί από εσάς που με διαβάζετε τώρα

θα γελάτε και μερικοί θα απορείτε

γιατί ασχολούμαι με τέτοια … μικροπράγματα…

Δυστυχώς η ουσία όλης αυτής της ιστορίας

είναι πολύ πιο σοβαρή απ’ ότι φαίνεται.

Γευσιγνώστες – ξερόλες μας απαγορεύουν

να φτιάξουμε τα γλυκά μας χωρίς ζάχαρη.

Μας κουνάνε απαγορευτικά το δάκτυλο

γιατί χρησιμοποιούμε προϊόντα χωρίς γλουτένη.

Μας θεωρούν “δήθεν” και “κομπλεξικούς”

γιατί χρησιμοποιούμε υλικά που αυτοί

δεν γνωρίζουν και φυσικά

δεν ενδιαφέρονται να μάθουν.

Έχω δει κάποιους ζαχαροπλάστες να ενοχλούνται

με όσους χρησιμοποιούν γλυκαντικά

για τα γλυκά τους.

Επαγγελματίες που “ζοχαδιάζονται” γιατί

υπάρχουν κάποιοι που τολμούν

να φτιάξουν γλυκά του κουταλιού

χωρίς ζάχαρη και μαρμελάδες.

Φουρναραίους που ” γυαλίζει ” το μάτι τους

γιατί πελάτες τους αναζητούν προϊόντα

χωρίς γλουτένη….

Όταν τέτοιοι άνθρωποι, επαγγελματίες ή μη,

απαξιώνουν με τα προσβλητικά τους σχόλια

τις επιλογές ευπαθών ομάδων

που η πορεία της υγείας τους εξαρτάται

από τις διατροφικές αυτές επιλογές τους,

όπως είναι οι διαβητικοί, οι πάσχοντες από

κοιλιοκάκη, οι καρκινοπαθείς,

οι αλλεργικοί σε κάποια τρόφιμα,

οι παχύσαρκοι κ.α ,

τότε πραγματικά υπάρχει πρόβλημα

απ’την πλευρά μιας κοινωνίας

“υγειών ανθρώπων” με άρρωστα

και μίζερα συναισθήματα…

Προσωπικά έχοντας την απόλυτη ευθύνη

της άποψης μου και των επιλογών μου,

διεκδικώ απ’ την συνείδηση του κόσμου

που είναι ” έξω απ’τον χορό “

να έχω το δικαίωμα να επιλέγω

τι θα καταναλώσω,

χωρίς να δέχομαι τον χλευασμό

και την απαξίωση της επιλογής μου αυτής.

Διεκδικώ τον σεβασμό της επιθυμίας μου,

όταν το διαβητικό παιδί μου πάει στο σχολείο,

να μην γυρίζει στο σπίτι με μια τσάντα γεμάτη

καραμέλες κερασμένες από την δασκάλα του

η οποία γνωρίζει πως ανάμεσα στους μαθητές της

υπάρχουν κάποια παιδιά όπως το δικό μου

που δεν τους κάνει καλό να τρώνε τέτοιες

λιχουδιές…

Μην απορείτε… Δεν υπερβάλλω,

συμβαίνουν και αυτά σε κάποια σχολεία…

 

Διεκδικώ να έχω το δικαίωμα όταν πάω

να φάω σε κάποιο εστιατόριο,

να γνωρίζω εξ αρχής, εφόσον το ζητήσω,

εάν το φαγητό που επιλέγω να φάω

περιέχει μέσα κρυμμένη ζάχαρη…

Σε ανάλογη περίπτωση είτε θα πάρω

κάποιο άλλο πιάτο

είτε θα υπολογίσω διαφορετικά την ινσουλίνη μου

για να με καλύψει τρώγοντας το.

Δεν ανέχομαι απαντήσεις από τους σερβιτόρους,

πως δεν γνωρίζουν τι περιέχει η συνταγή,

ή ότι ο μάγειρας δεν αποκαλύπτει τα μυστικά του…

Εάν δεν είναι σε θέση η επιχείρηση

να αντιμετωπίσει με υπευθυνότητα

και σεβασμό τους πελάτες της,

θα πρέπει να έχει αναρτήσει ανακοίνωση

σε εμφανές σημείο της εισόδου του καταστήματος,

που θα ενημερώνει το κοινό

πως η επιχείρηση δεν είναι κατάλληλη

για καταναλωτές με ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες.

Διεκδικώ όταν κάποια επιχείρηση,

ζαχαροπλαστείο ή φούρνος κ.τ.λ

υποστηρίζει πως φτιάχνει γλυκά χωρίς ζάχαρη,

κατάλληλα για διαβητικούς,

να έχει δίπλα στην βιτρίνα του καθενός

αναγραφόμενα τα υλικά του και την πλήρη

διατροφική ανάλυση του,

ώστε να μπορώ να υπολογίσω σωστά

την ινσουλίνη μου για να το φάω

χωρίς να το μετανιώσω για τα λεφτά

που θα έχω δώσει…

 

Διεκδικώ τα σχολεία που θα εμπιστευτώ

τα παιδιά μου, να έχουν κυλικεία που πληρούν

τις νόμιμες προϋποθέσεις για τα προϊόντα

που διαθέτουν στα παιδιά μας.

Να μην τους σερβίρουν λουκουμάδες

πασπαλισμένους με ζάχαρη,

ντόνατς, γρανίτες και καραμέλες

με την ανεκτικότητα της διεύθυνσης του σχολείου.

Είτε υπάρχουν παιδιά με διαβήτη είτε όχι,

η παράνομη πώληση τέτοιων προϊόντων

έχει αρνητικό αντίκτυπο σε όλα τα παιδιά μας.

Δυστυχώς άνθρωποι που απαξιώνουν

αυτές τις ανάγκες μας,

είναι εκείνοι που συντηρούν

τις προκαταλήψεις και την ημιμάθεια

για θέματα υγείας που λίγο ή πολύ

μας επηρεάζουν αρνητικά.

Πολλοί φίλοι διαβητικοί, αναγκάζονται

να κρύψουν το πρόβλημα υγείας τους

απ’ τον φόβο της μη αποδοχής

από τον κοινωνικό περίγυρο τους

στον χώρο της εργασίας τους

ή στις κοινωνικές επαφές τους.

Η συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων

και η διάκριση που κάνουν ανάμεσα στους

“ασθενείς και τους υγιείς”

το μόνο που καταφέρνει είναι να διχάσει

και να ενισχύσει την παραπληροφόρηση

σε θέματα διατροφής.

 

Ας πράξει ο καθένας μας κατά συνείδηση λοιπόν,

κι ας αναρωτηθούμε πρώτα απ’όλα

αν η υγεία μας είναι κάτι σίγουρο,

πως θα την έχουμε για πάντα

Σας ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση

και την κατανόηση.

Μέχρι την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε,

σας φιλώ.
Σοφία.

Απαγορεύεται σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων (Ν.2121/93) , η αναδημοσίευση σε οποιοδήποτε μέσο, φωτογραφιών, βίντεο και τμήματος ή ολόκληρου του κειμένου της συνταγής και του υπόλοιπου άρθρου της παρούσας ανάρτησης, δίχως την γραπτή άδεια της δημιουργού . Επίσης απαγορεύεται η χρήση των συνταγών για εμπορικούς ή μη σκοπούς, σε εστιατόρια, ξενοδοχεία, ζαχαροπλαστεία , catering κ.τ.λ, και πάσης φύσεως εκμετάλλευσης τους , δίχως την γραπτή άδεια της δημιουργού.

Print Friendly, PDF & Email

ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΑΥΤΑ

4 Σχόλια

μαρια 13/11/2019 - 09:58

καλημερα και σ’ευχαριστω πολυ για το αρθρο σου…..μμακαρι να ανοιξουν τα ματια μερικων-μερικων ….καλη συνεχεια καλη μου….

Reply
Σμαραγδη Μπουλαζέρη 13/11/2019 - 10:38

Σοφία μου καταπληκτικό το άρθρο σου, η ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή θα έπρεπε να αφορά υγιή πληθυσμό και μη. Δυστυχώς τα μυνηματα που περνάνε πολλοί, ακόμα και επαγγελματίες υγείας, ότι μπορούμε να τα τρώμε όλα, και να βάζουμε την ανάλογη δόση ινσουλίνης, προσωπικά τα βρίσκω λάθος. Η κακή διατροφή δημιουργεί προβλήματα σ όλα τα συστήματα του ανθρώπου μακροπροθεσμα. Με αντιπροσωπευουν απόλυτα οι απόψεις περί διατροφής και χαίρομαι που δια του στόματος σου διεκδικούμε αυτά που δικαιούμαστε. ♥️

Reply
Ζωή Πατσαλη 14/11/2019 - 12:24

Παγκόσμια ημέρα διαβητη σήμερα… Εδώ και 26 χρόνια λέω καλημέρα στον εαυτό μου παρέα με τον διαβητη μου κ θυμίζοντας στον εαυτό μου ότι μπορώ να τα καταφέρω κ να είμαι δυνατη! Χαίρομαι που ο διαβήτης μου έφερε στη ζωή μου άνθρωπους σαν εσένα Σόφια μου… Ταυτιζομαι με το άρθρο σου, συμφωνώ απόλυτα σε όλα αυτά που αναφέρεις κ κρατάω ακόμα την ελπίδα ζωντανή πως μια μέρα ο κόσμος θα μάθει, θα κ θα ευαίσθητοποιηθει… Δυστυχώς όμως ακόμα έχουμε πολλά να μάθουμε κ να διδαχτούμε… Εγώ μέσα από σένα έχω μάθει πάρα πολλά και έχω ακόμα να μάθω… Καταπληκτικο το άρθρο σου…

Reply
Δάφνη 16/11/2019 - 18:18

Συμφωνώ απόλυτα. Και η ζάχαρη αλλά και τα λιπαρά είναι πολύ σημαντικό ζήτημα. Δηλαδή γιατί θα πρέπει υποχρεωτικά ένα γλυκό για να χαρακτηρίζεται γλυκό να περιέχει 350γρ ζάχαρη και 350γρ βούτυρο!! Προσωπικά πολλά χρόνια προσπαθώ να τροποποιήσω συνταγές που βρίσκω, όχι πάντα με επιτυχία. Οταν χρησιμοποιησα πολτό μήλου για να αντικαταστησω μερος των λιπαρων μιας συνταγής η απάντηση ήταν ” ή φτιάχνεις κανονικό ένα γλυκό ή μη το φτιάχνεις καθόλου”. Δε συμφωνώ. Το ιδανικό και το σωστό είναι διαφορετικό για τον καθένα και οφείλουμε όλοι να το σεβόμαστε.

Reply

Άφησε το σχόλιο σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More